படித்ததில் பிடித்தது – 19 [காயா – தேன்மொழி தாஸ்]

படித்ததில் பிடித்தது – 19 [காயா – தேன்மொழி தாஸ்]

காயா - தேன்மொழி தாஸ்

காயா – தேன்மொழி தாஸ்

காயா மலர்கள்
முல்லை நிலத் தெய்வத்தின் சொற்கள்
அப்பூக்களின் நிறம் கடவுளின் தேகம்

இருளின் பேரகராதி இவள்தான்
பின் காயாதான் மூலவிதியானாள்
எனக்குள் காளியானாள்
மனக்கசப்பின் குறியீடானாள்
விதையின்றி தாயாகி விளைந்துகொண்டே இருக்கிறாள்.

எனது புன்னகை இளகாதிருக்கும் நாளில்
வெறுமை பற்றிச் சொல்ல
என் மொழி
ஆட்டுக்குட்டியின் அடிவயிற்றுக் கதறலாகும்.

வண்ணமேறி பிறந்த வரிக்குதிரைகளாய் அலையும் மேகங்கள்

பூமியின் அச்சு சுழலும்
புள்ளி யார் கண்ணிலும்
படாமல் இருப்பதைப்போல்
நமது காதல் மறைந்தே வாழட்டும்.

நீர்வாழ்த் தாவரங்களின் மோகம்தான்
நீரின் அதிர்வுகள்.

மலைப்பாதைகளில் தந்திரக்காரனின் விரல்களென
அசைகின்றன பெரணிச்செடிகள்..

இரண்டு கடல்
இரண்டு பிரபஞ்சம்
இரண்டு பித்தப் பை
கண்ணாடி ஸ்தானங்கள்
பார்வை கொண்ட கூழாங்கற்கள்
அலையும் ஓவிய ஞானங்கள்..
தட்டானின் கண்கள்.

வரையாடுகளின் சினைப்பருவ காலத்தை
வனாந்தரம் மறைத்து வைப்பது போலவே
தளிருடலை மறைத்து வைக்கத் துவங்கினேன்.

காட்டில்தான் நீலக்குறிஞ்சி பூக்கும்
காத்திருந்து காதலனோடு தரிசிக்கவும்
நாம் இங்கிருந்து வாழ்ந்து போன பிறகும்.

எனது ஆன்மா
சிறிய வைரப் புறாவின் கண்

இருவாட்சிப் பறவையின் அலகு
இருள் உறையும் காட்டின் மரப்பொந்தில்
பறந்தொளிவது போல்
இன்றைக்கும் சூரியன் மறைகிறது.

சிறுத்தைக் குட்டிகள் தன் தாயின் உடலில் அசையும்
காட்டின் கம்பீரத்தை நிமிண்டுகின்றன.

முத்த நீராலும் மலைப் படுகையின் மண்ணாலும்
குழைத்துக் கட்டப்படும் இருவாட்சியின்
பொந்து மழைக்காட்டின் குறியீடு
இவ்விரவில் இதன் அலகின் மஞ்சள் சூரியனின் உட்கரு.

மயிலின் முன்கழுத்தென நீலமேறி
வளைந்து ஓடும் ஓடையென வெட்கம்

காட்டுப்புறாவின் மேனியில்
விளையும்
கந்தகப் பொன்பச்சை நிறத்தை
உருகுமென் கண்கள் அணிகின்றன.

எங்கிருந்தோ தழுவும் உனது விரல்கள்
மலையாத்தி பூவிதழ்களாய்
என் மேல் உதிர்கின்றன.

துரோகங்களினால்
துடைத்துக் காலிசெய்யப்பட்டிருந்த
ஆன்மாவின் பாத்திரத்தில்
ஒரு துளியாய் விழுகிறது
உனது அன்பு.

எனது மனம்
சிறுத்தையின் வாயில் அகப்பட்ட
கலைமானின் கழுத்தாய்.

எனது இரவுகள் சிலந்தியின் நெசவுகள்

காத்திருப்பில்
காட்டுத்திராட்சைச்செடி என்மேல் படர்ந்துவிட்டது.

தட்டான்களின் முட்டைகள்
மலைவெளியெங்கும் நீர்நிலைகளில்
அதன் பால்யத்தோடு பருவகாலங்களையும் பதுக்கிவிடுகின்றன
மரணத்தை விதைக்க இடம்தேடுவதே
அதன் பறத்தல்

அடிமைப்படுத்தப்பட்ட மக்களின்
அடுப்படிப் புலம்பல்கள்
விதைகளற்ற தாவரங்களின்
வருத்தங்களாய் வெறுமனே
வெளியைப் பிடித்து கதறி அசைகின்றன.

— தேன்மொழி தாஸ்.

 

மழைச்சாரல் – 19 [இழந்த மழை]

மழைச்சாரல் – 19 [இழந்த மழை]

மழைச்சாறல் – இழந்த மழை

மழைச்சாறல் – இழந்த மழை

இரவோடிரவாய்
வந்து போய் விட்டிருக்கிறது
மழை.

முன்வாசல் மரங்களின்
இலைகளிருந்து
துளித்துளியாய்ச் சிந்தும்
நீர்த்துளிகள்

நினைவூட்டியபடி விழுகின்றன
நான் தவறவிட்ட தருணங்களை!

காயத்ரி சித்தார்த்

படித்ததில் பிடித்தது – 18 [அப்பாவின் கையெழுத்து]

படித்ததில் பிடித்தது – 18 [அப்பாவின் கையெழுத்து]

அப்பாவின் கையெழுத்து

அப்பாவின் கையெழுத்து

வண்டுகடி பூ நிற
மதிப்பெண் அட்டை நீட்டி
” கையெழுத்து வாங்கிட்டு
வரச்சொன்னாங்க சாரு ”
அழுக்குடன் வெய்யிலில் கிடந்ததால்
மடமடத்து நிற்கும்
பாவாடை கசக்கி நிற்பேன்.

“எதுக்குத்தா .. இதுல என்ன போட்டிருக்காக? ”

“நான் எவ்வளவு மார்க் வாங்கியிருக்கேன்னு
போட்டிருக்காங்க ”

“ஆமா .. அதாம் நமக்குப் படியளக்கப் போவுது..
கோட்டையில பொண்ணுபொறந்தாலும்
போட்ட புள்ளி தப்பாதுனு
எங்கிட்டுப் போயி இழுபடப் போவுதோ ..
அங்கிட்டு வீசிட்டு
ஆவுற சோலியப் பாப்பியளா ”
கொல்லையிலிருந்து
முள் நறுக்கிக்கொண்டு
கத்தும் அம்மா

” நீ கையெழுத்துப் போட்டா நேரமாயிரும்
மை தடவுறேன் … ரேக வையுப்பா ”

”நான் என்ன கையெழுத்துப் போடத் தெரியாதவனா ?
கையெழுத்துப் போட்டுத்தான் ஓட்டுகூட போட்டேன் ”
பேனா பதிப்பார், கலப்பை போல் அழுத்தி…

அட்டை கிழிந்து அடி வாங்கும் பயத்தில்
துடிக்கும் மனசு

உச்சி வெயிலில் ” பட்” டென வெடிக்கும்
உளுத்தம் நெத்தாய்
“சடக்” கென முகம் நிமிர்த்தி
சந்தேகம் கேட்பார்

” வழிவிட்டான் மவன் சன்னாசின்னுதானத்தா
போடணும் ? ”

” வ போட்டு புள்ளி வச்சு
ஒம் பேர எழுதுப்பா நேரமாவுது ”

” அந்த சிலேட்டுப் பலகையை எடுத்து
எம்பேர எழுதுத்தா
பாத்து பாத்து வெரசா எழுதிர்றேன் ”
மாடொன்றைத்
தவறவிட்டு வந்து
பண்ணையார் முன் நிற்கும்
மேய்ப்பவராய்த்
தாழும் அவர் குரல்

” இதுக்குத் தான் அப்பவே சொன்னேன்
ரேகை வையுன்னு ”

எழுதி வைக்கும் பெயரைப்
பாத்து பாத்து எழுதிக் கொண்டிருக்கும் போது
போதாமல் போய்விடும் இடம்

” அடுத்த கோட்டுல மடிச்சி எழுதவா ”

அழுகை வந்துவிடும் எனக்கு
” அடுத்த பரிச்சைக்கித்தான்
அங்க எழுதணும் ”
அட்டையைப் பறித்துக் கொண்டு
அவர் பெயரில் குறையும்
ஓரெழுத்தையோ .. ரெண்டெழுத்தையோ
மதகில் அமர்ந்து நானே எழுதி

“போன தடவை மாதிரி
எல்லார்கிட்டயும் காட்டி
சொல்லிச் சிரிக்காம இருக்கணுமே
சுப்ரமணிய சாரு ”
கவலையோடு நுழைவேன் வகுப்பிற்குள்..

— இளம்பிறை

படித்ததில் பிடித்தது – 17 [நம் காதல்]

படித்ததில் பிடித்தது – 17 [நம் காதல்]

நம் காதல்

நம் காதல்

உன் பெயர் தாங்கிய அழைப்பிதழ் சொல்லும்
நாளை உன் திருமணம் என்று.
எப்போதும் போல் ஒரு மெல்லிய பரவசம்
பரவி மறையும் உன் பெயர் கண்டதும்..
பிரிந்ததன் காரணங்கள் இனியெதற்கு?
சேர்ந்திருந்த நாட்கள் கவிதைகள்..!!

எப்படிச்சொன்னாய் காதலை என்ற
நினைவுண்டா உனக்கு?
இருநாட்கள் பேசாதிருந்து.
அந்த மௌனம் சேர்த்தது உன்னையும் என்னையும்..!

எனக்கான வாழ்க்கை பிறகு நான் வாழ்ந்தேன்.
உனக்கென சமையல் கற்று,
உனக்குப்பிடித்த நிறத்தில் உடுத்தி,
உன் காய்ச்சலுக்கு கண்ணீர் விட்டு,
காணும் கடவுளிடமெல்லாம்
உனக்கென அர்ச்சித்து
காதல் பூஜித்தேன்.

நீயும் கொண்டிருப்பாய்
இதைவிட அழகானதொரு தொகுப்பு.
உன்னில் நானும் என்னில் நீயும்
எப்போதும் நலம் விரும்புவோமெனில்
எப்படி தோற்றதாகும்
நம் காதல்?

ஆயிரம் பேசினாலும்
விட்டத்தைப்பார்த்து அழுகையில்
காதடையும் கண்ணீர்
குறுகுறுக்கும் நம் காதல் போலவே…!!

— சொரூபா